Ο ρόλος της τηλεόρασης στη ζωή του παιδιού

Τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας (τηλεόραση. ραδιόφωνο, εφημερίδες, περιοδικά, κινηματογράφος, βιβλία, κ.α.) είναι απαραίτητα στον σημερινό άνθρωπο.

Τα ΜΜΕ έχει παρατηρηθεί ότι μπορούν να οδηγούν και να προδιαθέτουν τα άτομα και ιδιαίτερα τα νέα, στην αντιγραφή και τον μιμητισμό προτύπων που εμφανίζονται ως είδωλα και έμμεσα παίρνουν ασυνείδητη αφομοίωση γνώσεων, ιδεών και πεποιθήσεων.

Σαν συνέπεια είναι ότι τα νέα άτομα αποκτούν πληροφορίες και απόψεις που μπορεί να μην συμφωνούν με τις υπόλοιπες που προέρχονται από την πλευρά της οικογένειας και του σχολείου.

Αυτή η κατάσταση οδηγεί τα παιδιά στο να βιώνουν σύγχυση αλλά και σύγκρουση μεταξύ των αρχών που παίρνουν από την οικογένεια, και το σχολείο.

Έχει παρατηρηθεί μέσα από πειράματα, ότι τα παιδιά μπορούν να πάρουν γνώσεις και να διαφοροποιούν η να προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους ανάλογα με αυτά που βλέπουν και παρακολουθούν μέσα στο φυσικό οικογενειακό και κοινωνικό τους περιβάλλον. Ανάμεσα στα πειράματα που έχουν γίνει στον τομέα αυτό, είναι κι αυτά που αναφέρονται στο βαθμό επίδρασης των ΜΜΕ και ιδιαίτερα της τηλεόρασης πάνω στη νοητική, ψυχολογική και την συμπεριφορική ανάπτυξη του παιδιού. Όλες οι ενδείξεις βεβαιώνουν ότι η τηλεόραση μπορεί να επηρεάσει τη γνωστική αντίληψη του νέο ατόμου τη στάση του, και τη συμπεριφορά του Η ηλικία είναι βασικός παράγοντας του σε ποιο βαθμό που μπορεί να σε επηρεάσουν τα ΜΜΕ. Πολλές έρευνες καταλήγουν στο αποτέλεσμα ότι η ποιο ευάλωτη ηλικία μπροστά στη δύναμη των ΜΜΕ είναι η παιδική και η εφηβική. Παρόλα αυτά όμως, τα ΜΜΕ και ιδιαίτερα η τηλεόραση μπορεί να επηρεάσει και τη συμπεριφορά των ενηλίκων.

Πιστεύω ότι η δύναμη της εικόνας έχει μεγάλη επιρροή στο μυαλό μας. Μας παρουσιάζει τις περισσότερες φορές ένα διαφορετικό κόσμο από αυτόν που ζούμε, και βιώνουμε, και μέσω της εικόνας περνούν μηνύματα, που πολλές φορές είναι αρνητικά και εν’ μέρει μας κάνει πλύση εγκεφάλου, κι αν δεν έχουμε σταθερές βάσεις και αξίες στη ζωή μας εύκολα μπορούμε να παρασυρθούμε και σαν συνέπεια να έχουμε άσχημες εξελίξεις στη ζωή μας. Βέβαια, δεν είναι πάντα όλες οι εκπομπές και τα έργα με αρνητικά μηνύματα, υπάρχουν και πολλές αξιόλογες εκπομπές και έργα με εκπαιδευτικό χαρακτήρα που σκοπό έχουν να μας βοηθήσουν να μορφωθούμε περισσότερο σε κάποια θέματα και να αναβαθμίσουν τις γνώσεις μας. Η εικόνα μας βοηθάει σε μεγάλο βαθμό να αφομοιώνουμε καλύτερα τα πράγματα και να τα συγκρατούμε. Τα παιδιά σχηματίζουν την άποψη ότι η τηλεόραση είναι πηγή αλάνθαστων, και τέλειων, ιδεών και τάσεων. Αυτό βεβαιώνουν έρευνες που αναφέρουν ότι τα παιδιά, στις συγκρίσεις που κάνουν μεταξύ τους, που βλέπουν στην τηλεόραση και που προτρέπουν οι γονείς, προτιμούν αυτά της τηλεόρασης. Το γεγονός αυτό ερμηνεύεται από την προδιάθεση του παιδιού να ελκύεται από κινούμενες εικόνες που περιέχουν πρόσωπα και ζώα και από την άλλη, την ικανότητα της τηλεοπτικής εικόνας να επηρεάζει το παιδί μέσα από μεθόδους υποβολής και ψυχολογικής χειραγώγησης. Γονείς που δεν έχουν στενές σχέσεις με τα παιδιά τους, κινδυνεύουν να νικηθούν από την μικρή οθόνη με συνέπεια να έχουν σοβαρά προβλήματα στη σχέση τους αλλά και κινδύνων στην κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών. Οι γονείς μπορούν να κάθονται για ώρες μπροστά στην τηλεόραση σιωπηλοί η έκπληκτοι, ενθουσιασμένοι ή απογοητευμένοι, να σχολιάζουν, να κρίνουν, να γκρινιάζουν, να γελούν, να θυμώνουν, να βρίζουν κλπ. Το παιδί συνειδητοποιεί ότι αυτή η συσκευή έχει κάποια σπουδαιότητα στη ζωή των μεγάλων κι΄ ότι είτε θέλει είτε όχι θα παίξει και στη ζωή του κάποιο ρόλο. Η παιδοψυχολογία αναφέρει ότι το νήπιο εντυπωσιάζεται και ελκύεται από τα δυνατά χρώματα και σχήματα, ιδιαίτερα αυτά που κινούνται, έτσι αυθόρμητα ακολουθούν στη τηλεόραση γιατί τους προσφέρει κινούμενες εικόνες που για άγνωστους λόγους μέχρι στιγμής ελκύει την προσοχή των παιδιών.

Έχοντας υπόψη αυτή την ικανότητα και ανάγκη των παιδιών οι ειδήμονες (αυτοί που ξέρουν να κάνουν πολύ καλά ένα θέμα και είναι ειδικοί) επινόησαν τα κινούμενα σχέδια που ενώ ικανοποιούν την ανάγκη του παιδιού. Το μόνο βέβαιο που εξυπηρετούν είναι να γεμίζουν τις τσέπες κάποιων που τολμούν να εκμεταλλευτούν τα παιδιά για να έχουν οικονομικά υπερκέρδη. Το ποιο άσχημο είναι ότι τα περισσότερα κινούμενα σχέδια έχουν βία και φανταστικές ιστορίες που προδιαθέτουν το παιδί στην επιθετική συμπεριφορά και τη σύγχυση αλλά και την ανασφάλεια. Πότε δεν έχει αποδειχθεί ότι τα κινούμενα σχέδια μπορούν να βοηθήσουν στην υγιή ανάπτυξη του παιδιού κι όμως εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο, παρακολουθούν τα κινούμενα σχέδια.