Κυρίως Θέμα

Ο κόσμος πλησιάζει στην τελική κρίση

Σχεδόν όλες οι ειδήσεις των μέσων μαζικής ενημέρωσης μιλάνε για μια βασική αλήθεια: Ο κόσμος σήμερα βρίσκεται μέσα στο χάος, και κανείς δεν έχει μια μόνιμη λύση. Όπου κι αν κοιτάξεις σήμερα, υπάρχουν σύννεφα θυμού και απόγνωσης. Υπάρχει βία, κακομεταχείριση, και δυστυχία γύρω μας. Υπάρχει έγκλημα κι ανησυχία μέσα στις πόλεις. Ολόκληρος ο κόσμος κράζει για ένα λόγο ελπίδας, αλλά το μόνο που ακούμε είναι τις ψεύτικες υποσχέσεις και καθησυχάσεις από ανθρώπους που δε γνωρίζουν τίποτα. 

Οι ψυχολόγοι, οι εκπαιδευτές, οι κοινωνικοί επιστήμονες, οι γιατροί, και οι ειδικοί των τηλεοπτικών καναλιών προσφέρουν απλές εικασίες, αλλά ακόμη κι οι καλύτερες ιδέες αποτυγχάνουν όταν τις εξετάσει κάποιος προσεκτικά. Μέχρι τώρα, η κοινωνία μας δεν έχει προσφέρει κάποιες θετικές απαντήσεις, και παρ’ όλ’ αυτά εμείς συνεχίζουμε να ελπίζουμε.

Στην πραγματικότητα, υπάρχει καλός λόγος για να ελπίζουμε. Υπάρχει ακόμη χρόνος. Με την αποτυχία της κοινωνίας έρχεται η ευκαιρία να μετανοήσουμε και ν’ αναζητήσουμε την ανανέωση. Εάν αναγνωρίσουμε την αποτυχία του να ζούμε χωρίς το Θεό και στραφούμε από την ανοησία κι ανυπακοή μας, μπορεί ν’ αξιωθούμε να λάβουμε το έλεος και τη συγχώρεση του Θεού.

Οι σημερινοί τίτλοι των ειδήσεων είναι η προειδοποίηση του Θεού σ’ ένα αμαρτωλό κόσμο. Οι ειδήσεις στην τηλεόραση απλά είναι μια σκιά του χεριού του Θεού που εργάζεται, ποθώντας την απολύτρωση του κόσμου. Οι ειδήσεις στο ραδιόφωνο είναι μια υπενθύμιση του ότι παρ’ όλη την αποφασιστικότητα μας να καταστρέψουμε τη γη και το πρόγραμμα του Θεού για σωτηρία, ότι δεν μας έχει εγκαταλείψει. Μέχρι την τελική κρίση, όπου ο καθένας μας θα πάει στην αιώνια του κατοικία, υπάρχει μια ευκαιρία για να κάνουμε μια καινούργια αρχή. Ο Ιησούς είπε: «Πρέπει ν’ αναγεννηθείς» (δες Ιωάννης 3:7). Αυτή είναι η τελευταία ελπίδα για τον κόσμο. Ουσιαστικά, είναι η μόνη μας ελπίδα.

Στον κίνδυνο του αιώνιου θανάτου, δεν πρέπει να πάψουμε ν’ αναγνωρίζουμε την προειδοποίηση για τη μελλοντική κρίση στο βιβλίο της Αποκάλυψης. Ακόμη μπορούμε να ξεφύγουμε από τις καταιγίδες της ζωής, και να ταπεινώσουμε τον εαυτό μας ενώπιον του Παντοδύναμου Θεού ενόσω υπάρχει χρόνος. Ο Ιησούς μας προειδοποίησε γι’ αυτή την πραγματικότητα, λέγοντας: «Και μη φοβηθείτε από εκείνους που θανατώνουν το σώμα, οι οποίοι όμως δεν μπορούν να θανατώσουν την ψυχή, αλλά, φοβηθείτε μάλλον αυτόν που μπορεί να απολέσει και την ψυχή και το σώμα μέσα στη γέεννα» (Ματθαίος 10:28). Εάν φοβόμαστε πραγματικά τον Κριτή ολόκληρης της ανθρωπότητας, τότε πρέπει ν’ αποστραφούμε τις αμαρτίες μας και ν’ ανανεωθούμε μέσω της πίστης στο Χριστό.

Αυτή είναι η πραγματικότητα: Ο θάνατος είναι παγκόσμιος κι επηρεάζει την κάθε γενεά. Η γενεά στην οποία ζούμε τώρα, σύντομα θα πεθάνει, και μια άλλη γενεά θα την ακολουθήσει. Για πολλούς απίστους, η ζωή είναι χωρίς νόημα και χωρίς ελπίδα. Δε γνωρίζουν το πώς ήρθαν σ’ αυτή τη γη, το γιατί βρίσκονται εδώ, ή το πού πηγαίνουν. Σκοντάφτουν στο κοσμικό σκοτάδι. Αυτοί οι οποίοι έχουν βάλει την εμπιστοσύνη και την πίστη τους στο Χριστό γνωρίζουν από πού προήλθαν, το σκοπό της ύπαρξης τους, και το ένδοξο μέλλον προς το οποίο οδεύουν. Αυτό είναι κάτι το οποίο κάνει τη ζωή άξια για να τη ζούμε. Μας δίνει ελπίδα για το μέλλον.

Θυμάμαι τη δήλωση την οποία είχε κάνει ο Παύλος σαν μια μεγάλη παρηγοριά σε όλους όσους πιστεύουν στον Ιησού Χριστό. Είπε: «…φανερώθηκε όμως τώρα διαμέσου της επιφάνειας του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, ο οποίος κατάργησε μεν το θάνατο, έφερε δε σε φως τη ζωή και την αφθαρσία διαμέσου του ευαγγελίου» (Β Τιμόθεος 1:10). Αυτή είναι μια υπέροχη παρηγοριά σε μας που πιστεύουμε. Αλλά είναι ένα από τα πιο τρομακτικά εδάφια στην Αγία Γραφή για ένα άπιστο, διότι σημαίνει ότι εάν δε μετανόησες ποτέ για τις αμαρτίες σου και να δέχτηκες το Χριστό στη ζωή σου μέσω της πίστης, τότε είσαι καταδικασμένος.

Ευχαριστώ το Θεό που η δύναμη του μεγάλου εχθρού της ανθρωπότητας – του θανάτου – έχει σπάσει. Ο τελευταίος εχθρός ο οποίος καταστρέφεται ή καταργείται είναι ο θάνατος (δες Α Κορινθίους 15:26). Αυτό έκανε ο Ιησούς Χριστός στο σταυρό. Ο Θεός Τον ανέστησε από τους νεκρούς. Ο Παύλος είπε: «Θάνατε, πού είναι το κεντρί σου; Άδη, πού είναι η νίκη σου;» (Α Κορινθίους 15:55). Με το θάνατο και την ανάσταση του Χριστού μπορούμε να διαβάσουμε με χαρά και σιγουριά: «…κι αυτός που ζει, και έγινα νεκρός, και να, είμαι ζωντανός στους αιώνες των αιώνων, αμήν, και έχω τα κλειδιά του Άδη και του θανάτου» (Αποκάλυψη 1:18).

Για τον άπιστο όμως, ο θάνατος είναι κάτι το τελειωτικό. Ο άπιστος πάει αμέσως για να περιμένει τη Μεγάλη Κρίση. Κανένας δεν μπορεί να διαβάσει την Αγία Γραφή, και να μην προσέξει τις αναφορές που υπάρχουν για την κόλαση. Δε χωράει αμφιβολία για την ύπαρξη της κόλασης στα λόγια του Χριστού. Κάθε φορά που μιλούσε για τον ουρανό, μιλούσε κι αρκετές φορές για την κόλαση. Το να βρίσκεσαι στην κόλαση σημαίνει να βρίσκεσαι αποκομμένος από την παρουσία του Θεού για πάντα.

Ο Ιησούς χρησιμοποίησε τις εξής τρεις λέξεις για να περιγράψει την κόλαση. Πρώτο, «φωτιά». «Επειδή, ο Θεός μας είναι φωτιά που κατατρώει» (Εβραίους 12:29). Ο Ιησούς χρησιμοποίησε αυτό το σύμβολο επανειλημμένα. Πιστεύω ότι σημαίνει μια δίψα για το Θεό η οποία δεν τελειώνει ποτέ. Η δεύτερη λέξη είναι «σκοτάδι». Η Αγία Γραφή μας λέει ότι ο Θεός είναι φως (δες Α Ιωάννης 1:5). Η κόλαση θα είναι κάτι το αντίθετο γι’ αυτούς που δεν έχουν το Χριστό στη ζωή τους, διότι «…θα ριχτούν έξω, στο σκοτάδι το εξώτερο» (Ματθαίος 8:12). Αυτοί οι οποίοι έχουν απαρνηθεί το Χριστό θ’ αποχωριστούν απ’ αυτό το φως και θα ζουν αιώνια μέσα στο σκοτάδι. Η τρίτη λέξη είναι «θάνατος». Ο Θεός είναι ζωή. Γι’ αυτό η κόλαση είναι ένας αποχωρισμός από τη ζωή του Θεού. Ο Θεός δε χαίρεται όταν οι άνθρωποι πηγαίνουν στην κόλαση. Ποτέ δεν ήθελε κάποιος από μας να πάει στην κόλαση. Δημιούργησε την κόλαση για το διάβολο και τους αγγέλους του.

Αλλά εάν επιμένουμε να ζούμε σύμφωνα με τον τρόπο του διαβόλου, τότε θα καταλήξουμε εκεί. Η Αγία Γραφή λέει ότι η επιθυμία του Θεού είναι να σωθούμε όλοι μας. Ο θάνατος του Χριστού ήταν μια κρίση. Ο Θεός έβαλε επάνω Του την ανομία όλων μας (δες Ησαΐας 53:6). Αυτός σήκωσε την κρίση μας. Δεν μπορούμε να σωθούμε με τα καλά μας έργα. Μόνο ο Χριστός μπορεί να μας σώσει, διότι επάνω στο σταυρό πήρε τη θέση μας και τιμωρήθηκε για τις αμαρτίες μας. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να Τον εμπιστευτούμε.

Όμως έχουμε όλοι μας μια ευθύνη να δεχτούμε αυτό το δώρο της σωτηρίας που μας προσφέρει Αυτός. Δε σωζόμαστε αυτόματα διότι ο Χριστός πέθανε για μας. Εσύ πρέπει να πάρεις μια προσωπική απόφαση για το Χριστό, κι αν αρνηθείς να το κάνεις αυτό, ήδη παίρνεις μια απόφαση – την απόφαση να Τον απορρίψεις και να στρέψεις την πλάτη σου στη σωτηρία Του.

Για έναν αληθινό πιστό στο Χριστό, κάποιον ο οποίος μετανόησε για τις αμαρτίες του κι έχει γεννηθεί από πάνω, αυτή η κρίση δεν έχει ισχύ πάνω του. Δε θα υπάρξει κόλαση. Δε θα υπάρξει αιώνιος θάνατος. Ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες μας, και με το θάνατο Του κατέστρεψε τον αιώνιο θάνατο. Εν Χριστώ, δε βλέπουμε το θάνατο ως το βασιλιά του τρόμου. Ο Παύλος έγραψε: «…έχοντας μεν την επιθυμία να αναχωρήσω, και να είμαι με το Χριστό, δεδομένου, ότι, είναι πολύ πλέον καλύτερα…» (Φιλιππησίους 1:23). Γιατί; Λόγω του ότι υπέφερε τόσο πολύ; Όχι. Ήταν έτοιμος λόγω του ότι πριν από αρκετά χρόνια είχε γνωρίσει το Χριστό στο δρόμο προς τη Δαμασκό. Στην επιστολή Α Ιωάννη 3:14 διαβάζουμε ότι «έχουμε ήδη μεταβεί από το θάνατο στη ζωή». Μπορείς να έχεις την αιώνια ζωή τώρα. Ο φυσικός θάνατος είναι μια απλή μετάβαση από τη ζωή στη γη με το Χριστό, στην αιώνια ζωή στον ουρανό με το Χριστό.

Ένας άπιστος δεν έχει ελπίδα σ’ αυτή τη ζωή. Αλλά ένας Χριστιανός είναι γεμάτος ελπίδα σ’ αυτή τη ζωή. Δε θέλω να πεθάνω, αλλά περιμένω τον ίδιο το θάνατο. Θα είναι μια ένδοξη απελευθέρωση. Θα είναι η εκπλήρωση όλων όσων έλπιζα. Η Αγία Γραφή λέει: «Μου φανέρωσες το δρόμο της ζωής, χορτασμός ευφροσύνης είναι το πρόσωπο σου, τερπνότητες βρίσκονται στα δεξιά σου, παντοτινά» (Ψαλμός 16:11).

Μπορείς να έχεις ειρήνη στην καρδιά σου και τη σιγουριά της σωτηρίας εάν αναγνωρίσεις με ταπεινή καρδιά ότι είσαι ένας αμαρτωλός στα μάτια του Θεού, ζητήσεις τη συγχώρεση Του μέσω του αίματος που έχυσε ο Χριστός πάνω στο σταυρό, και να εμπιστευτείς τον Ιησού, τον Υιό του Θεού, σαν το Σωτήρα και Κύριο της ζωής σου. Ο Χριστός πέθανε για να τα κάνει όλ’ αυτά.

Δε χρειάζεται να κάνεις κάτι το υπέροχο για να σωθείς. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι ν’ αποδεχτείς το υπέροχο πράγμα που έκανε ο Χριστός για σένα. Σε προσκαλώ να σκύψεις το κεφάλι σου τώρα και να ζητήσεις από το Χριστό να σε συγχωρέσει και να έρθει μέσα στην καρδιά σου. Ο Θεός υποσχέθηκε: «Όσοι, όμως, τον δέχθηκαν, σ’ αυτούς έδωσε εξουσία να γίνουν παιδιά του Θεού, σ’ αυτούς που πιστεύουν στο όνομα του…» (Ιωάννης 1:12). Αυτή μπορεί να είναι και η δική σου εμπειρία σήμερα καθώς στρέφεσαι με πίστη στο Χριστό και παραδίδεις τη ζωή σου σ’ Αυτόν. Μην αφήσεις να περάσει ακόμη μια ημέρα πριν να δώσεις τη ζωή σου στο Χριστό.

Μπ. Γκρ.