Ο άνθρωπος που περπάτησε στη Σελήνη

ΤΖΕΪΜΣ ΜΠΕΝΣΟΝ ΕΡΓΟΥIΝ
Ημερομηνία γέννησης: 17.3.1930
Ημερομηνία θανάτου: 8.8.1991
Τοποθεσία γέννησης: Πίτσμπουργκ, Πενσυλβάνια
Aνθρωπος στο Διάστημα: 54ος
Aνθρωπος στη Σελήνη: 8ος
Ο Έργουιν ήταν ο αστροναύτης ο οποίος θα διακήρυττε ότι η αποστολή του στη Σελήνη ήταν μέρος ενός σχεδίου που ο ίδιος ο Θεός είχε καταστρώσει γι’ αυτόν. Η ψυχοσύνθεσή του άλλαξε ριζικά μετά την προσσελήνωση και -αν και ήταν από πριν θρήσκος- αφιέρωσε τη ζωή του σε ιεραποστολικό έργο. Παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε αργότερα δεν το έβαλε ποτέ κάτω.
Ο Έργουιν αποφοίτησε από την ακαδημία του Πολεμικού Ναυτικού στην Ανάπολις το 1951, αλλά τυχαία επελέγη μαζί με άλλους για να υπηρετήσει στην Πολεμική Αεροπορία. Έτσι έγινε πιλότος και έπειτα από ένα βραχύβιο αποτυχημένο γάμο και δύο πτυχία αεροναυτικής και αστροναυτικής μηχανικής, έγινε δοκιμαστής πιλότος το 1957. Το 1961 τραυματίστηκε πολύ σοβαρά μετά τη συντριβή του YF-12A του. Θα παραμείνει στο νοσοκομείο πέντε μήνες – όπου παραλίγο να του ακρωτηριάσουν το πόδι. Όμως το 1962 ο Έργουιν πετά ξανά. Δηλώνει υποψηφιότητα για αστροναύτης, για να απορριφθεί δύο φορές προτού επιλεγεί το 1966, ένα μήνα προτού λήξει το όριο ηλικίας.

Παρ’ όλα αυτά, ο Έργουιν θα περπατήσει στη Σελήνη το 1971 μαζί με τον Ντέιβιντ Σκοτ. Η εμπειρία του στη Σελήνη θα είναι αποκαλυπτική και όπως θα δηλώσει αργότερα, «ένιωθε την ύπαρξη του Θεού σε κάθε του βήμα». Οι σεληνιακοί περίπατοι αποτελούν πραγματικές μυστικιστικές εμπειρίες για τον Έργουιν.
Μετά την επιστροφή στη Γη, ο «αναγεννημένος» Έργουιν θα νιώσει πως το πεπρωμένο του δεν ανήκει πια στη NASA. Τον Ιούλιο του 1972 θα παραιτηθεί και θα ιδρύσει την «Υψηλή Πτήση», μια ιεραποστολική οργάνωση, ενώ θα γυρίσει ολόκληρο τον κόσμο κηρύττοντας το Ευαγγέλιο και μοιραζόμενος τις σεληνιακές του εμπειρίες.
Ο Απόλλων 15 υπήρξε η κρίσιμη καμπή όχι μόνο για την ψυχή αλλά και για το σώμα του Έργουιν. Κάποιες ανωμαλίες στη λειτουργία της καρδιάς του που είχαν παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια των σεληνιακών περιπάτων φαίνεται ότι επιδεινώθηκαν εξαιτίας του υπερφορτωμένου ιεραποστολικού του προγράμματος και των ταξιδιών του. Στις 4 Απριλίου 1973 ο Ίργουιν θα πάθει καρδιακή προσβολή, ενώ παίζει τένις. Το 1977 θα υποβληθεί σε εγχείρηση by-pass, για να ξαναπάθει μια δεύτερη καρδιακή προσβολή την ίδια χρονιά. Όμως αυτό δε θα τον καταβάλει. Τα επόμενα χρόνια θα πραγματοποιήσει πέντε εξερευνητικές αποστολές στο όρος Αραράτ για να ανακαλύψει την Κιβωτό του Νώε. Σε μία από αυτές, τον Αύγουστο του 1982, θα πέσει από έναν γκρεμό και θα νοσηλευτεί για πολλές μέρες.
Στις 7 Ιουνίου 1986 ο ακατάβλητος Έργουιν έχει βγει για τζόκινγκ, όταν παθαίνει ακόμη μια καρδιακή προσβολή. Αυτή τη φορά η καρδιά του σταματά και χρειάζονται ηλεκτροσόκ για να την ξανακάνουν να λειτουργήσει.
Τελικά, στις 8 Αυγούστου 1991 η καρδιά του Έργουιν δε θα αντέξει άλλο. Ο αστροναύτης-ιεραπόστολος θα πεθάνει στο Γκλένγουντ Σπρινγκς του Κολοράντο, ακριβώς είκοσι χρόνια μετά την επιστροφή του από τη Σελήνη.